Meander Dichtersprijs

Ondertussen is het embryo al een flinke foetus geworden en roeren de leden van Collectief Obsidiaan zich op allerlei fronten. De redactie van Meander maakte onlangs het lijstje met kanshebbers op de Meander Dichtersprijs compleet. En het zal niemand verbazen dat Wim zich daartussen heeft weten te murwen. Met onderstaand gedicht kwam hij bij de eerste voorronde als één van de twee genomineerden uit de bus:

het midden van de tafel

na de bloemen zijn we de blos voorbij
je vraagt een vinger en ik leg een open hand
aan jouw kant van de tafel. je leunt achterover

je haalt een hamer en slaat er naast
de tafel barst. ik hoest splinters op
misschien lukt het met een nagel

ik maak een vuist klaar
een hart in een knokig pantser
in het tuinhuis wenkt de kettingzaag

en als we nu eens de hoeken van de tafel vijlen
het midden zoeken. een raad van bestuur oprichten
voor we in het rood gaan en de curator komt

waar is dat midden dan? ergens tussen de polen
het kompas liegt. het is geen stip op de kaart

maar als ik mag geloven wat ik vermoed
ligt het tussen ons, ver van het zelfbedrog
op deze barst, waar ik mijn hand weer open

© Wim Vandeleene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s